သတင်းများ

သွေးကြောထဲ မေ့ဆေးပေးခြင်း၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာပုံ

မူးယစ်ဆေးများကို သွေးကြောထဲသို့ ထိုးသွင်းခြင်းသည် ၁၇ ရာစုတွင် ခရစ္စတိုဖာ ရန်းက ငန်းအတောင်နှင့် ဝက်ဆီးအိမ်တို့ကို အသုံးပြု၍ ခွေးတစ်ကောင်ထဲသို့ ဘိန်းထိုးသွင်းခဲ့ရာ ခွေးသည် 'မူးဝေ' သွားခဲ့သည်။ ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် hexobarbital နှင့် pentothal တို့ကို ဆေးခန်းလက်တွေ့တွင် မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။

၁၉၆၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် IV ထိုးဆေးများအတွက် မော်ဒယ်များနှင့် ညီမျှခြင်းများကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် ကွန်ပျူတာထိန်းချုပ်ထားသော IV ထိုးဆေးစနစ်များကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ၁၉၉၆ ခုနှစ်တွင် ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ထိန်းချုပ်ထားသော ထိုးဆေးစနစ် ('Diprufusor') ကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။

အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်

A ပစ်မှတ်ထိန်းချုပ်ထားသော သွင်းဆေးသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း သို့မဟုတ် တစ်ရှူးတွင် အသုံးပြုသူသတ်မှတ်ထားသော ဆေးဝါးပါဝင်မှုကို ရရှိရန်ကြိုးစားသည့် နည်းလမ်းဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသော အရည်ထိုးဆေးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဤသဘောတရားကို ၁၉၆၈ ခုနှစ်တွင် Kruger Thiemer မှ ပထမဆုံးအကြံပြုခဲ့သည်။

ဆေးဝါးဗေဒ

ဖြန့်ဖြူးမှုပမာဏ။

ဒါက ဆေးဝါး ဖြန့်ဝေတဲ့ ထင်ရှားတဲ့ ပမာဏပါ။ Vd = ဆေးပမာဏ/ဆေးပမာဏ ဆိုတဲ့ ဖော်မြူလာနဲ့ တွက်ချက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက ဆေးထိုးပြီးနောက် (Vc) ဒါမှမဟုတ် ဆေးထိုးပြီးနောက် တည်ငြိမ်တဲ့အခြေအနေ (Vss) မှာ တွက်ချက်မှုရှိမရှိပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။

ရှင်းလင်းခြင်း။

ရှင်းလင်းရေးဆိုသည်မှာ ဆေးဝါးကို ခန္ဓာကိုယ်မှ စွန့်ထုတ်သည့်ပမာဏကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် ယူနစ်တစ်ခုလျှင် စွန့်ထုတ်သည့် ပလာစမာပမာဏ (Vp) ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ရှင်းလင်းရေး = စွန့်ထုတ်မှု X Vp။

ရှင်းလင်းမှု တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ထက်ဝက်သက်တမ်း လျော့ကျသွားပြီး ဖြန့်ဖြူးမှုပမာဏ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ထက်ဝက်သက်တမ်းလည်း လျော့ကျသွားသည်။ ရှင်းလင်းမှုကို ဆေးဝါးသည် အခန်းများအကြား မည်မျှမြန်မြန် ရွေ့လျားသည်ကို ဖော်ပြရန်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဆေးဝါးကို အပြင်ဘက်အခန်းများသို့ ဖြန့်ဖြူးခြင်းမပြုမီ အလယ်ဗဟိုအခန်းသို့ ဦးစွာ ဖြန့်ဖြူးသည်။ ဖြန့်ဖြူးမှုပမာဏ၏ ကနဦး (Vc) နှင့် ကုသမှုအာနိသင်အတွက် လိုချင်သော ပြင်းအား (Cp) ကို သိရှိပါက ထိုပြင်းအားကို ရရှိရန် ပမာဏကို တွက်ချက်နိုင်သည်-

တင်ဆောင်သည့် ပမာဏ = Cp x Vc

၎င်းကို စဉ်ဆက်မပြတ်ထိုးသွင်းနေစဉ်အတွင်း ဆေးပမာဏကို လျင်မြန်စွာတိုးမြှင့်ရန် လိုအပ်သော bolus dose ကိုတွက်ချက်ရန်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်- Bolus dose = (Cnew – Cactual) X Vc။ တည်ငြိမ်သောအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် ထိုးသွင်းနှုန်း = Cp X Clearance။

ရိုးရှင်းသော ထိုးဆေးစနစ်များသည် စွန့်ထုတ်မှု ထက်ဝက်သက်တမ်း၏ အနည်းဆုံး ငါးဆအထိ မရောက်မချင်း တည်ငြိမ်သော ပလာစမာအာရုံစူးစိုက်မှုကို မရရှိနိုင်ပါ။ ဆေးပမာဏတစ်ခုပြီးနောက် ထိုးဆေးနှုန်းဖြင့် ထိုးပါက လိုချင်သော အာရုံစူးစိုက်မှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရရှိနိုင်ပါသည်။